دیر آمدم
میدانی!
تو را گم کرده بودم...
در ششهزار خاطره
سنگی
درون آب
فرو
افتاد.
پيشانی شکسته ماه
حل شد درون رودخانه
و شاعران زبان مرا باز شناختند.
(محمد مختاری)
سال و فال و مال و حال و اصل ونسل و تخت و بخت
بادت اندر شهرياری برقرار و بر دوام
سال خرم فال نيکو مال وافر حال خوش
اصل ثابت نسل باقی تخت عالی بخت رام
هشيار باشيد
در اين سفر
هيچ قدمی ساده نخواهد بود
هيچ دمی بیرنج نخواهد بود.
***
برای دوستانم که آگاهند...
نيامدم تا فلسفه رفتن را ثابت کنم
و حتی تمام حجم صندلی را بخشيدم...
نظرات ()